I’d say:
Tabitha. You are not crazy.
You are a goddamn cheetah.

Untamed

Glennon Doyle

Je bent heel gepassioneerd,
je wil het absolute beste in jezelf en je omgeving naar boven halen.

Je wil vrijheid en diepgang.
Genieten van je gezin én je professionele ambities waarmaken.

Je wil je financiële vrijheid behouden.

En dat zonder een overvolle agenda.
Zonder geleefd te worden.

Je wil de essentie.

Maar je weet vandaag niet helemaal waar te beginnen.
Je twijfelt of wat jij wil, wel mogelijk is.

Je zit vast.

Ik schep samen met jou
orde in de chaos.

Wat jij wil, ís mogelijk.

Jij gaat op zoek naar wat je echt wil –
je kiest voor wat écht telt.

Ervaar de impact van jouw keuzes.

Welkom.

In het Huis van Ruth.

Ergens
onderweg

Verloor je het zicht op wie je bent en wat je echt wil.
Je ambities worden geremd.
Je agenda wordt bepaald.

Je wil knopen doorhakken.
Je wil meer focus en efficiëntie.
Je wil vrijheid en avontuur.
Beleving.
Doen wat echt telt.

Je weet vandaag alleen nog niet helemaal hoe.

Ik geloof dat je een keuze hebt.
Ik weet dat je een keuze hebt.

Je bent er klaar voor.

Hoe zou
het voelen

Je kiest voor wat jij echt wil.
De essentie.
Los van alle verwachtingen, verplichtingen en
veronderstellingen.

Je geliefden – zoveel dichter
je relaties – intenser
je ambities en talenten – zonder limiet.

En tegelijk ervaar je rust.

Jouw passie.
Ongetemd.

Ik ben
Ruth

Jouw vertrouwenspersoon.

Ik reik jou de hand. Jij bepaalt de weg.

Ik luister.
Ik hoor wat je zegt – en wat je niet zegt.

Ik zie jou.
Dat is mijn natuur.
Ik verwoord, schep orde in de chaos.

Zien dat jij doet wat jij echt wil,
dat is mijn passie.

Soms moet je durven springen.
Vertrouwen.

Wat wil jij écht?

Het begint nu.

We gaan samen op weg.
En jij kiest de bestemming.

Welkom.

In het Huis van Ruth.

I watched Tabitha gnawing that steak in the zoo dirt and thought: Day after day this wild animal chases dirty pink bunnies down the well – worn, narrow path they cleared for her. Never looking left or right. Never catching that damn bunny, settling instead for a store-bought steak and the distracted approval of sweaty strangers. Obeying the zookeeper’s every command, just like Minnie the Labrador she’s been trained to believe she is. Unaware that if she remembered her wildness – just for a moment – she could tear those zookeepers to shreds.

I wished I could ask her, “What’s happening inside of you right now?”

I knew what she’d tell me. She’d say, “Something’s off about my life. 

I feel restless and frustrated. I have this hunch that everything was supposed to be more beautiful than this. I imagine fenceless, wide – open savannas. I want to run and hunt and kill. I want to sleep under an ink black sky filled with stars. It’s all so real I can taste it.”

Then she’d look back at the cage, the only home she’s ever known. She’d look at the smiling zookeepers, the bored spectators, and her panting, bouncing, begging best friend, the Lab.

She’d sigh and say, “I should be grateful. I have a good enough life here. It’s crazy to long for what doesn’t exist.”

I’d say:

Tabitha. You are not crazy.

You are a goddamn cheetah.

Untamed

Glennon Doyle