I’d say:
Tabitha. You are not crazy.
You are a goddamn cheetah.

Untamed

Glennon Doyle

Je zit in gedachten verzonken,
je wil keuzes maken.

Maar je weet niet waar te beginnen.

Je zit vast.

Je wil vuur en ruimte.
Vrijheid en rust.
Vertrouwen.

Als coach help ik mensen met passie en talent. Zoals jij.

Jij gaat op zoek naar wat je echt wil –
je kiest voor wat écht telt.

We gaan op zoek naar jouw natuur. Je instinct.
Jij. Ongetemd.

Ik zoek orde in de chaos.

Ik ben er voor je.

Ervaar de impact van jouw keuzes.

Welkom.

In het Huis van Ruth.

Ergens
onderweg

verloor je de essentie.
Het zicht op wie jij bent en wat jij wil.
Je wil zelf de weg bepalen,
je wil vuur voelen branden.
Elke dag opnieuw.

Je weet vandaag alleen nog niet hoe.

Je hebt je leven uitgesteld naar de volgende vakantie.
Misschien heb je unieke momenten gemist,
relaties laten uitdoven.

Je hebt je alleen gevoeld.

Het is niet meer nodig.
Het is tijd.
Dat echte leven is niet ongrijpbaar.
Jouw leven is niet ongrijpbaar.

Ik geloof dat het een keuze is.
Het is tijd om te kiezen.

Je bent er klaar voor.

Hoe zou
het voelen

Je kiest voor wat jij echt wil.
De essentie, de meest pure vorm.
Los van alle verwachtingen, verplichtingen en
veronderstellingen.

Je voelt.
Eindelijk vrijheid, vuur, rust en vertrouwen.

Je geliefden – dichter
je relaties – intenser
je ambities en talenten – krachtiger.

Je vindt.
Jouw vuur brandt
en tegelijk ervaar je intense rust.

Jouw passie.
Ongetemd.

Ik ben
Ruth

Jouw coach.

Ik reik jou de hand. Jij bepaalt de weg.

Ik luister.
Ik hoor wat je zegt – en wat je niet zegt.

Ik zie jou.
Dat is mijn natuur.
Ik verwoord, schep orde in de chaos.

Zien dat jij jezelf echt leert kennen,
dat is mijn passie.

Soms moet je durven springen.
Vertrouwen.

Wat wil jij écht?

Het begint nu.

We gaan samen op weg.
En jij kiest de bestemming.

Welkom.

In het Huis van Ruth.

I watched Tabitha gnawing that steak in the zoo dirt and thought: Day after day this wild animal chases dirty pink bunnies down the well – worn, narrow path they cleared for her. Never looking left or right. Never catching that damn bunny, settling instead for a store-bought steak and the distracted approval of sweaty strangers. Obeying the zookeeper’s every command, just like Minnie the Labrador she’s been trained to believe she is. Unaware that if she remembered her wildness – just for a moment – she could tear those zookeepers to shreds.

I wished I could ask her, “What’s happening inside of you right now?”

I knew what she’d tell me. She’d say, “Something’s off about my life. 

I feel restless and frustrated. I have this hunch that everything was supposed to be more beautiful than this. I imagine fenceless, wide – open savannas. I want to run and hunt and kill. I want to sleep under an ink black sky filled with stars. It’s all so real I can taste it.”

Then she’d look back at the cage, the only home she’s ever known. She’d look at the smiling zookeepers, the bored spectators, and her panting, bouncing, begging best friend, the Lab.

She’d sigh and say, “I should be grateful. I have a good enough life here. It’s crazy to long for what doesn’t exist.”

I’d say:

Tabitha. You are not crazy.

You are a goddamn cheetah.

Untamed

Glennon Doyle